تعریف های مختلف از وابستگی به اینترنت

تعریف های مختلف از وابستگی به اینترنت
پی لی اعتیاد را از بعد روان شناختی «به وجود آمدن حالتی خوشایند که فرد قادر به دست یابی آن از طرق دیگر نیست» تعریف می کند (1991 به نقل از یانگ،1996).
اختلال اعتیاد به اینترنت اصطلاحی است که برای اولین بار توسط ایوان گلدبرگ (1996) برای استفاده اجباری از اینترنت به کار رفت.
لازم به ذکر است که استفاده طولانی از اینترنت را نمی توان اعتیاد نامید بلکه کاربردی که دارای تبعات زیر باشد از نظر گلدبرگ دارای ماهیت آسیب شناختی است:
الف- استفاده ای که باعث اضطراب و پریشانی گردد.
ب- استفاده ای که اثرات زیان آوری بر عملکرد فیزیکی، روانی، روابط شخصی و خانوادگی، اقتصادی یا اجتماعی داشته باشد.
گلدبرگ معتقد است که اعتیاد اینترنتی عبارت است از استفاده بیمارگونه و وسواسی از اینترنت، که معیارهایی همچون تحمل و علائم کناره گیری، از شاخصه های آن هستند (به نقل از لیم و همکاران، 2004).
این اختلال با عناوین مختلفی از قبیل وابستگی رفتاری به اینترنت، استفاده مرضی از اینترنت، استفاده مشکل زا از اینترنت و از این قبیل معرفی می شود. علیرغم پژوهش های گسترده در سال های اخیر در این زمینه هنوز توافقی بین روانشناسان در زمینه تعریف و اندازه گیری شدت و میزان این اختلال حاصل نشده است. تعریفی که یانگ در سال 1996 ارائه کرده است چنین است: «اعتیاد به اینترنت را می توان به نوعی استفاده از اینترنت که بتواند مشکلات روانشناختی، اجتماعی، درسی و یا شغلی در زندگی فرد ایجاد کند تعریف کرد».
فریس (2003) وابستگی به اینترنت را یک اختلال فیزیکی- روانی شامل نشانه های تحمل، کناره گیری، اختلالات عاطفی و اختلال در روابط اجتماعی می داند که هر روز به مقدار بیشتری در استفاده کنندگان از اینترنت گسترش می یابد (به نقل از ویزشفر، 1384).
اعتیاد اینترنتی به طیف وسیعی از مشکلات رفتاری و کنترل انگیزه استفاده از اینترنت اشاره دارد (یاست ، 2001 به نقل از معیدفر و همکاران، 1384). وابستگی اینترنتی به عنوان یک رفتار وسواسی، یا آرزوی برقراری پیوند، یا نمودی از انتقال، یا بازتاب روابط ویژه و یا رفع نیاز قلمداد می شود (فنیچل ، 2003 به نقل از معیدفر و همکاران، 1384).
یانگ (1996) که از پیشگامان تحقیق در مورد اعتیاد به اینترنت است به کمک فنون مصاحبه و روش پیمایشی سعی کرده است وجود چنین اختلالی را ثابت کند و تحقیقات و شواهدی هم فراهم آورده است که حاکی از وجود چنین اختلالی است. او در این زمینه می گوید: «مشترکان اینترنت دو گونه اند: مصرف کنندگان وابسته و مصرف کنندگان غیر وابسته. وابسته ها از اینترنت برای برقراری ارتباط اجتماعی و ارتباط با غریبه ها و تبادل افکار با آنان استفاده می کنند در حالی که غیر وابسته ها هدفشان جمع آوری اطلاعات است».
یانگ (1998) معتقد است واژه وابسته برای کاربران اینترنت هم به کار گرفته می شود، زیرا نشانه های اعتیاد به اینترنت همان ویژگی هایی را دارد که در اعتیاد به الکل و سیگار دیده می شود. او توانست پرسشنامه اعتیاد به اینترنت را با 20 سوال بر مبنای مقیاس 5 تایی لیکرت طراحی و معرفی کند.
دیویس معتقد است که کاربران براساس نوع استفاده از اینترنت، به دو شکل مرضی ویژه و کلی از اینترنت استفاده می کنند.
1) استفاده مرضی ویژه از اینترنت: این نوع استفاده از اینترنت، به استفاده بیش از اندازه و سوء استفاده از اینترنت اشاره داشته و ریشه آن در آسیب شناسی روانی قبلی فرد است که در اثر عوامل تقویتی که از اینترنت دریافت می کند، در فرد باقی می ماند. مانند قماربازی، هرزه نگاری، و مانند آن که اگر شخص به اینترنت دسترسی نداشته باشد، از طریق دیگر نشان داده می شود، اما چون این فرصت در اینترنت فراهم است، فرد به آن روی می آورد.
2) استفاده مرضی کلی (فراگیر) از اینترنت: این نوع استفاده اعتیادی از اینترنت، شامل استفاده مرضی کلی از اینترنت نظیر گفتگوی اینترنتی، پرسه زدن در صفحات وب، نامه الکترونیکی و از این قبیل بوده و علت اصلی آن، نوع بافت اجتماعی فرد است (به نقل از امیدوار و صارمی، 1381).

این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.