b (1074)

معاونت پژوهش و فناوري
به نام خدا
منشور اخلاق پژوهش
با ياري از خداوند سبحان و اعتقاد به اين که عالم محضر خداست و همواره ناظربر اعمال انسان و به منظور پاس داشت مقام بلند دانش و پژوهش و نظر به اهميت
جايگاه دانشگاه در اعتلاي فرهنگ و تمدن بشري ، ما دانشجويان و اعضاء هيات علمي واحدهاي دانشگاه آزاد اسلامي متعهد ميگرديم اصول زير را در انجام
فعاليت هاي پژوهشي مد نظر قرار داده و از آن تخطي نکنيم:
1-اصل برائت : التزام به برائت جويي از هرگونه رفتار غير حرفهاي و اعلام موضع نسبت به کساني که حوزه علم و پژوهش را به شائبههاي غير علمي ميآلايند.
2- اصل رعايت انصاف و امانت : تعهد به اجتناب از هرگونه جانب داري غير علمي و حفاظت از اموال ، تجهيزات و منابع در اختيار.
3- اصل ترويج : تعهد به رواج دانش و اشاعه نتايج تحقيقات و انتقال آن به همکاران علمي و دانشجويان به غير از مواردي که منع قانوني دارد .
4- اصل احترام : تعهد به رعايت حريمها و حرمتها در انجام تحقيقات و رعايت جانب نقد و خودداري از هرگونه حرمت شکني.
5-اصل رعايت حقوق : التزام به رعايت کامل حقوق پژوهشگران و پژوهيدگان ( انسان ، حيوان و نبات ) و ساير صاحبان حق .
6- اصل رازداري: تعهد به صيانت از اسرار و اطلاعات محرمانه افراد ، سازمانها و کشور و کليه افراد و نهادهاي مرتبط با تحقيق.
7- اصل حقيقت جويي: تلاشدرراستاي پيجوييحقيقت ووفاداري به آن و دوريازهرگونه پنهانسازي حقيقت.
8-اصل مالکيت مادي و معنوي: تعهد بهرعايت کامل حقوق مادي و معنوي دانشگاه و کليه همکاران پژوهش.
9- اصل منافع ملي : تعهد به رعايت مصالح مليو در نظر داشتن پيشبرد و توسعه کشور در کليه مراحل پژوهش .
دانشگاه آزاد اسلامي واحد دامغان
دانشکده علوم انساني
پايان نامه براي دريافت درجه کارشناسي ارشد “M.Sc”
گرايش حقوق بينالملل
عنوان:
تحول در کارکردهاي شوراي امنيت سازمان ملل
و چالشهاي حقوقي فراروي آن
(مطالعه موردي پرونده هستهاي جمهوري اسلامي ايران)
استاد راهنما:
دکتر عبدالرضا باي
استاد مشاور:
دکتر عليرضا حسني
نگارش:
حسين پويا
تابستان 92
سپاسگزاري:
از اساتيد محترم راهنما و مشاور جناب آقايان دکتر باي و دکتر حسني
که صبورانه به اين حقير در تهيه و تدوين اين پايان نامه کمک نموده اند
مراتب ادب و احترام و تقدير و تشکر را اعلام مي نمايم.
تقديم به:
محضر مبارک حضرت بقيه الله اعظم (عج) که عدالت در انتظار اوست.
مادر عزيزم که صبوري و استواري را به بنده آموخت.
همسرگراميام که آرامش را به بنده هديه داد.
کليه پويندگان راه حقيقت که از براي آن از جان خود گذشتند.
و تقديم به روان پاک پدرم به او که چون کوه استوار بود و
چون چشمه پاک و زلال او که عمري مردانه زيست و جز در مقابل عدالت يگانه خالق تعظيم نکرد.
فهرست مطالب
عنوان صفحه
چکيده1
مقدمه2
بيان مسئله3
هدف و کاربرد تحقيق3
پرسش اصلي تحقيق3
فرضيه ها4
روش تحقيق4
سوابق تحقيق4
جنبه نوآوري و جديد بودن تحقيق4
فصل اول
کليات و مفاهيم
مبحث اول: سازمان ملل متحد و شکل گيري آن6
گفتار اول: مذاکرات مقدماتي6
اعلاميه ملل متحد7
کنفرانس هاي مسکو و تهران7
گفتار دوم: مذاکرات نهايي8
کنفرانس دامبارتن، اوکس ويالتا8
کنفرانس سانفرانسيسکو9
گفتار سوم: ارکان، اهداف و اصول سازمان ملل متحد11
فصل دوم
سازمان هاي بين المللي
گفتار اول: تاريخچه سازمان هاي بين المللي15
گفتار دوم: مفهوم سازمان هاي بين المللي17
گفتار سوم: ويژگي ها و خصوصيات کلي سازمان هاي بين المللي20
گفتار چهارم: عضويت در سازمان هاي بين المللي23
گفتار پنجم: مصونيت هاي سازمان هاي بين المللي24
گفتار ششم: مزاياي سازمان هاي بين المللي27
فصل سوم
شوراي امنيت
گفتار اول: کلياتي در مورد شوراي امنيت30
مبحث اول: ترکيب شوراي امنيت30
مبحث دوم: نحوه رأي گيري در شوراي امنيت32
مبحث سوم : آيين کار شوراي امنيت34
مبحث چهارم: دستور کار شوراي امنيت36
مبحث پنجم: رياست شوراي امنيت و اداره امور آن37
گفتار دوم: وظايف و اختيارات شوراي امنيت38
شوراي امنيت در اجراي وظايف اصلي خود به دو طريق عمل مي کند42
گفتار سوم: حق وتو44
مبحث اول: تعريف حق وتو44
مبحث اول: علل و چگونگي تشکيل و پيدايش حق وتو46
مبحث دوم: طرفداران حق وتو48
مبحث سوم: مخالفين حق وتو49
گفتار چهارم: آيين کار شوراي امنيت50
گفتار پنجم: ايران و شوراي امنيت51
مبحث اول: قضيه اشغال ايران توسط نيروي نظامي اتحاد جماهير شوروي51
مبحث دوم: قضيه ملي کردن صنعت نفت و جزاير سه گانه52
مبحث سوم: اشغال سفارت آمريکا در تهران53
مبحث چهارم: جنگ عراق عليه ايران و کاربرد سلاح هاي شيميايي در عراق عليه ايران54
فصل چهارم
شوراي امنيت و تحول مداخلات بشر دوستانه دوستانه پس از جنگ سرد
گفتار اول: مداخله بشر دوستانه در خقوق بين الملل سنتي57
مبحث اول: تکوين اصل منع توسل به زور58
مبحث دوم: تحول نظام بين الملل و نقش نوين شوراي امنيت60
گفتار دوم: بحران عراق61
گفتار سوم: بحران بوسني – هرزگوين65
گفتار چهارم: بحران انساني در سومالي67
گفتار پنجم: بحران کوزوو69
گفتار ششم: ترتيبات منطقه اي و منشور ملل متحد70
گفتار هفتم: ماده 51 منشور ملل متحد و اتحاديه هاي دفاعي72
فصل پنجم
شوراي امنيت و پرونده هسته اي ايران
گفتار اول: مسئله هسته اي75
گفتار دوم: مروري بر تاريخچه ارجاع پرونده هسته اي ايران به شوراي امنيت77
گفتار سوم: نگاهي به موضوع هسته اي ايران79
گفتار چهارم: مشروعيت قطعنامه هاي شوراي امنيت در مورد برنامه هسته اي ايران84
گفتار پنجم: بررسي حقوقي ارجاع پرونده هسته اي ايران به شوراي امنيت88
گفتار ششم: چرا پرونده هسته اي ايران بايد از شوراي امنيت به آژانس بازگردد؟91
گفتار هفتم: پيامدهاي احتمالي تصويب قطعنامه جديد شوراي امنيت عليه ايران92
گفتار هشتم: تقابل حاکميت حقوق بين الملل و صلح بين المللي97
مبحث اول: ارزيابي موضوع ارجاع پرونده به شوراي امنيت99
مبحث دوم: مباني قانوني رابطه آژانس بين المللي انرژي اتمي و شوراي امنيت 100
مبحث سوم: مشروعيت ارجاع پرونده هسته اي ايران به شوراي امنيت103
شوراي امنيت و رعايت حقوق بين الملل در تئوري105
شوراي امنيت و رعايت حقوق بين الملل در عمل108
مبحث چهارم: تحليل بيانيه رياست شوراي امنيت113
نتيجه گيري116
منابع و مأخذ119
چکيده انگليسي120
چکيده
با توجه به اهداف مشترک دول بين المللي درجهت حفظ جهان در برابر جنگ هاي متعدد و ايجاد جهاني فارغ ازخطر تجاوز،ضرورت ايجاد يک سازمان بين المللي به منظورنيل به اهداف خود بيش ازپيش احساس گردد بنابراين در پي ناکامي جامعه ملل در جلوگيري وپيشگري از ايجاد جنگ جهاني دوم قدرت هاي فاتح جنگ جهاني دوم پساز نشستها و مذاکرات مقدماتي، و تشکيل کنفرانس هاي متعدد و مراحل مختلف و نهايتا مذاکرات نهايي در 25 ژوئن سال 1945 با اتفاق آراء منشور و سازمان ملل را بوجود آوردند. در راستاي تحقق اهداف مشترک ملل متحد که همان حفظ صلح بين المللي است اعضاي آن طي مواد 24 تا 26 منشور مسئوليت اوليه صلح و امنيت بين المللي را به شوراي امنيت که يکي از ارکان مهم سازمان ملل متحد مي باشد واگذار نمودهاند. البته شوراي امنيت در مسير انجام وظايف قانوين خود داراي تحولاتي بوده که اجراي وظايف اصلي آن را تحت تأثير قرار داده است وتأثيرات آن را در مسائلي همچون بحران عراق، بحران بوسني و هرزگوين، بحران انساني در سومالي، بحران کوزوو و … را مي توان به وضوح مشاهده کرد. اقدامات شوراي امنيت را در موضوع هسته ايران نيز مي توان مورد تجزيه و تحليل قرار داد. علي رغم مديران کل آزانس بين المللي انرژِي اتمي در دوران متعدد مديريت خودشان صراحتا در خصوص عدم همکاري جمهوري اسلامي ايران با آژانس و يا اسناد و مدارکي دال بر عدم صلح آميز بودن فعاليت هسته ايي ايران به دست نياوردند و يا هيچ نشانهاي يا موردي مبني بر خروج و يا عدم اجراي تعهد ايران از چارچوب ضوابط و قوانين آژانس مشاهده ننمودهاند، ليکن ملاحظه مي گردد قطعنامه ها و بيانيه هاي متعددي عليه ايران توسط شوراي امنيت تصويب گرديد که قطعنامه هاي متعدد تحريمي عليه ايران نمونه بارز آن ميباشد. در اين پايان نامه بدوا در خصوص سازمان ملل متحد و چگونگي شکل گيري و وظايف و اختيارات آن اشاره وسپس درخصوص سازمانهاي بين المللي ومزايا و مصونيتهاي آن و همچنين در خصوص شوراي امنيت به عنوان يکي از ارکان سازمان ملل متحد ودر پايان به موضوع پرونده هستهاي ايران واقدامات شوراي امنيت درخصوص آن اشاره شده است.
واژگان کليدي: سازمان بين المللي، اتفاق آراء، منشور، صلح بين المللي، سازمان ملل متحد،فعاليت هستهاي ايران، شوراي امنيت، آژانس بين المللي، انرژي اتمي، قطعنامه، تحريم، موضوع هستهاي ايران
مقدمه
تاريخ جامعه بشري سرشار از اتفاقات و حوادث مختلفي است که برخي از آنها پيشرفتهاي مادي و معنوي فراوان به ارمغان آورد و بعضي نيز بشريت را به سختي ها و خسارات بسيار مبتلا ساخته است. بدين ترتيب سازمان هاي بين المللي به عنوان ارگانيسم هاي بين المللي براي حل مشکلات ناشي از روابط بين الملل مددکار دولت ها شدند. بطوريکه درحال حاضر همچون نهاد هايي حقوقي تقريبا در تمام عرصه هاي روابط بين الملل حضوري فعال يافته اند و مسائل مربوط به صلح و امنيت جهاني و منطقه اي، اقتصادي و تجارت بين المللي، حقوق بشر و تمامي مسائلي که با منافع جامعه بين المللي مرتبط باشد. عموما در چارچوب سازمان هاي بين المللي تنظيم مي گردد. اساسي ترين نيازها و ديرينه ترين آرزوهاي بشر برقراري صلح و امنيت جهاني و ايجاد همکاري هاي سياسي، اقتصادي و فرهنگي مي باشد ليکن پيشبرد هدف هاي صلح بين المللي و رفاه عمومي جهانيان بدون تشکيل نهاد هايي که اين اهداف را دنبال کنند ميسر نمي باشد.
صرف نظر از ضعف هاي جامعه ملل نه تنها احساس نياز به تشکيل اجتماع جديدي از دولت ها از بين نرفت بلکه دو چندان شد. بنابراين با اين اعتقاد که تنها راه صلح و امنيت بين المللي تشکيل يک سازمان جديد با ساختار نوين مورد نياز مي باشد. دولتهاي فاتح جنگ، سازمان ملل متحد را تاسيس کردند.
پس از تشکيل سازمان ملل متحد تحولاتي که در جهان صورت گرفته است، تغييراتي شگرف در نظام داخلي دولت ها و تطبيق مقررات آن ها با قواعد بين المللي بوجود آورده است. عليرغم آثار مثبت تشکيل اين سازمان بر جامعه بين المللي، بايد توجه داشت که اين سازمان ضعف ها و ناکامي هاي بزرگي نيز داشته است که نمونه آن مي توان به سياست دوگانه شوراي امنيت در قبال دولت هاي مختلف، عدم توفيق در برقراري نظم بين المللي اقتصادي، نداشتن ضمانت اجرايي کافي در اجراي قواعد حقوق بين الملل و. . . اشاره کرد.
بيان مسئله
يکي از تحولات مهم و اساسي در سازمان ملل و به تبع آن در جامعه جهاني تحول در کارکرد و عملکرد شوراي امنيت سازمان ملل مي باشد. بخصوص جنگ سرد منجر به دگرگوني در رفتار شورا نسبت به مسائل جهاني شده است مهمترين وظيفه شوراي امنيت حفظ صلح و امنيت جهاني است که در گذشته بصورت تحريم و يا به صورت سخت افزاري و نظامي تعريف شده است و يا در زمينه عمليات هاي حفظ صلح شاهد يک دگرگوني اساسي هستيم که در نوع خود قابل توجه است. اما بعد از پايان جنگ سرد چرخش اساسي در رفتار شوراي امنيت را شاهد هستيم که به نوعي صلاحيت شورا گسترده مي شود و در مسائل حقوقي نيز ورود نموده و اقدام به ايجاد صلح مي کند. ايجاد دادگاه هاي کيفري در يوگسلاوي سابق يکي از مهمترين اقدامات شوراي امنيت سازمان ملل مي باشد اما در شرايط کنوني ورود شوراي امنيت در پرونده هسته ي جمهوري اسلامي قابل توجه است که به دليل رابطه آژانس و شورا اين پرونده به شوراي امنيت ارجاع داده شده است که در پي آن شاهد صدور قطعنامه هاي 1696، 1737، 1747، 1803، 1929، عليه فعاليت هاي صلح آميز جمهوري اسلامي هستيم بحث اساسي در اين زمينه اين است که بر اساس چه مباني و ادله حقوقي پرونده ايران از سوي آژانس به شوراي امنيت ارجاع داده است و اساسا آيا آژانس از چنين حقي برخوردار بوده است و اقدام آژانس داراي مشروعيت مي باشد؟ و نکته بعدي اين است که بر اساس چه اصول و ادله اي شوراي امنيت اقدام به صدور قطعنامه عليه ايران نموده است و به نوعي حقوق ايران در زمينه توسعه را ناديده گرفته است و تکاليفي را نسبت به پيوستن ايران به پروتکل الحاقي را خواستار شده است و آيا اين موضوع منطبق با اصول منشور ملل متحد مي باشد؟ در هر حال نقش آفريني شوراي امنيت در سالهاي اخير افزايش يافته است و به نوعي کارکردهاي حقوقي نيز از اين نهاد سياسي سرزده است که مي بايست اين اقدامات از منظر حقوق بين الملل مورد بررسي قرار گيرد.
هدف و کاربرد تحقيق
اين پژوهش مي تواند مورد استفاده نهادهايي چون وزارت خارجه و شوراي عالي امنيت ملي قرار گيرد.
پرسش اصلي تحقيق(مسائل تحقيق)
– آيا تحول در کارکرد هاي شوراي امنيت در مسائل جهاني از جمله پرونده هسته اي جمهوري اسلامي با مباني حقوقي قابل تحليل مي باشد ؟
فرضيه ها
1. اقدامات شوراي امنيت در برخي موارد منطبق با مباني حقوقي بين الملل نمي باشد.
2. شوراي امنيت بدوندر نظر گرفتن حاکميت ملي کشورها اقدام به صدور قطعنامه عليه کشورها نموده است.
3. شوراي امنيت سازمان ملل در پرونده هسته اي جمهوري اسلامي ايران داراي صلاحيت نمي باشد.
روش تحقيق
با توجه به کتابخانه اي بودن موضوع ابتدا گردآوري منابع و سپس فيش برداري منابع و در نهايت تجزيه و تحليل داده ها و اطلاعات در زمينه موضوع انجام خواهد شد.
سوابق تحقيق
کتب و مقالات زيادي پيرامون موضوع تحقيق منتشر و مباحث مبسوطي در خصوص موضوع تحقيق بيان نموده اند از جمله ميتوان به حقوق سازمان هاي بين المللي دکتر سيد قاسم زماني – سازمانهاي بين المللي دکتر رضا موسي زاده – نقش و جايگاه شوراي امنيت در نظم نوين جهاني آقاي سيد داوود آقايي – حقوق بين الملل و نظام عدم گسترش سلاح هاي هسته اي آقاي نادر ساعد – تاريخچه انرژي هسته اي در ايران و جهان (مرکز استاد و تاريخ و ديپلماسي) – انرژي اتمي و موازين حقوقي آقاي پرويز نوين- پرونده هسته اي ايران آقاي سيدحميد هاشميوکتب ومقالات ديگري پيرامون تحقيق فوق بعنوان سوابق موجود مي باشد.
جنبه نوآوري و جديد بودن تحقيق
با توجه به تحول در کارکردهاي شوراي امنيت در عرصه جهاني و ورود در مسائل حقوقي از جمله پرونده هسته اي جمهوري اسلامي ايران به نظر مي رسد با ورود به چنين موضوعاتي و توليد محتوا در زمينه اقدامات شوراي امنيت در زمينه پرونده هسته اي ايران بتوان بخشي از سياست زدگي شوراي امنيت و آژانس را مورد تبيين و بررسي قرار داد.
فصل اول
کليات و مفاهيم
مبحث اول:
سازمان ملل متحد و شکل گيري آن
گفتار اول:
مذاکرات مقدماتي
ناکامي جامعه ملل در جلوگيري و پيشگيري از ايجاد جنگ جهاني دوم، منجر شد که ايجاد يک سيستم همکاري بين المللي کارآمد به منظور حفظ جهان در برابر جنگ بيش از پيش ضروري قلمداد گردد. سازمان ملل متحد توسط قدرتهاي فاتح جنگ جهاني دوم تشکيل و پا به عرصه بين الملل گذاشت.
مذاکرات مقدماتي و نخستين گام در زمينه تشکيل سازمان ملل متحد صدور اعلاميه بين المتحدين بود اين اعلاميه در 12 ژوئن سال 1941 در کاخ سنت جيمز در لندن توسط نمايندگان کشورهاي استراليا، اتحاديه آفريقاي جنوبي، بريتانيا، زلاندنو، کانادا و تعداد ديگري از کشورها امضاء شد. امضاء کنندگان اين اعلاميه براين مطلب تاکيد داشتند که اساس واقعي صلح پايدار در سايه همکاري همه جانبه ملتهاي آزاد، در جهاني فارغ از خطر تجاوز و جهاني که مردم آن از امنيت اقتصادي و اجتماعي برخوردار و بهره مند باشند، امکانپذير خواهد بود و قصد و هدف خود را همکاري با يکديگر و نيز با ساير ملتهاي آزاد اعلام داشتند1 و معتقدند که ما مردم ملل متحد با تصميم به محفوظ داشتن نسل هاي آينده از بلاي جنگ و با اعلام مجدد ايمان به حقوق اساسي بشر و به حيثيت و ارزش شخصيت انساني و تساوي حقوق بين مرد و زن و رعايت حقوق بين ملت ها اعم از کوچک و بزرگ و ايجاد شرايط لازم براي حفظ عدالت و احترام به الزامات ناشي از عهدنامه ها و ساير منابع حقوق بين المللي و کمک و ترقي اجتماعي و شرايط زندگي بهتر با آزادي بيشتر. 2
منشور آتلانتيک:
در مرحله بعد، آمريکا و انگليس اعلاميه اي را امضاء کردند که سياست ملي دو کشور را بيان مي نمايد اين اعلاميه به منشور آتلانتيک معروف است که بر ضرورت تامين امنيت و آسايش همگاني و عمومي براي انسانها در دنياي بدون تسليحات و جنگ تاکيد داشت که در اين منشور دو کشور ياد شده بر ايجاد يک سازمان بين المللي تاکيد داشتند.
اعلاميه ملل متحد:
اين اعلاميه گام بعدي در زمينه تشکيل سازمان ملل متحد مي باشد که در اول ژانويه 1942 با ورود آمريکا به جنگ نمايندگان 26 کشور که عليه دولتهاي آلمان، ايتاليا و ژاپن که به دولت هاي محور معروف بودند اعلان جنگ داده بودند، ضمن پذيرفتن اصول منشور آتلانتيک، خواستار همکاري همه جانبه دولتهاي درگير تا شکست کامل دولتهاي محور، اعلاميه ملل متحد را در واشنگتن امضاء کردند که در اين اعلاميه عبارت ملل متحد به پيشنهاد روزولت رئيس جمهور وقت آمريکا انتخاب شد.
کنفرانسهاي مسکو و تهران:
يکي ديگر از گام هاي بلند به منظور تاسيس سازمان ملل، کنفرانس هاي مسکو و تهران بود. در کنفرانس مسکو که در 30 اکتبر 1943 تشکيل گرديدوزراي خارجه کشورهاي آمريکا، شوروي، انگلستان و چين بر لزوم تاسيس يک سازمان بين المللي تاکيد داشتند و معتقد بودند اين سازمان بايد بر اساس اصل حاکميت کشورهاي صلح دوست استوار باشد و از آمادگي لازم براي عضويت کليه کشورهاي کوچک و بزرگ برخوردار باشد و به منظور صلح و امنيت بين المللي ايجاد گردد.
در کنفرانس تهران نيز که در اول دسامبر 1943 تشکيل گرديد. روساي جمهور سه کشور آمريکا، شوروي و انگلستان يعني به ترتيب روزولت و استالين و چرچيل يک ماه پس از کنفرانس مسکو، طي نشستي در تهران اعلام کردند که ما کاملا بر مسئوليت بزرگي که بر دوش ما و کليه ملل متحد، براي بوجود آوردن صلحي که براساس حسن نيت توده هاي عظيم ملت هاي جهان استوار باشد واقف هستيم صلحي که هرگونه وحشت از جنگ را براي چندين نسل برطرف سازد. 3
گفتار دوم:
مذاکرات نهايي
کنفرانس دامبارتن اوکس:
اين کنفرانس يکي ديگر از گام هاي تاسيس سازمان ملل متحد مي باشد که در سال 1944 در ويلايي در شهر واشنگتن به نام دامبارتن اوکس تشکيل شد اين کنفرانس در دو مرحله تشکيل شد. در مرحله اول مذاکرات ميان نمايندگان آمريکا، شوروي و انگليس صورت گرفت و در مرحله دوم، نمايندگان آمريکا، انگليس و چين با هم به گفتگو پرداختند که حاصل توافق آنان راه حل هاي عملي تر براي مديريت دنياي پس از جنگ با عنوان سازمان هاي بين المللي عمومي بود. دراين کنفرانس، درباره ي اهداف و اصول سازمان بين المللي مورد نظر، عضويت و ارکان اصلي آن و پيش بيني هاي لازم براي حفظ صلح و امنيت بين المللي و براي همکاري اقتصادي و اجتماعي بين المللي، توافق هايي به عمل آمد که به موجب اين کنفرانس مسئوليت حفظ صلح و امنيت بين المللي را بر عهده شوراي امنيت که رکن مهم و حساس سازمان ملل مي باشد. گذاشتند که تمامي پنج قدرت بزرگ يعني چين، فرانسه، شوروي، انگليس و آمريکا مي بايستي در آن داراي نمايندگاني دائم باشند. هرچند در خصوص نحوه و چگونگي راي گيري در شوراي امنيت توافقي حاصل نشد.
کنفرانس يالتا:
اين کنفرانس با شرکت سران سه کشور آمريکا، شوروي و انگليس در يازدهم فوريه سال 1945 تشکيل شد که هدف آن تصميم گيري نهايي درباره مسائل مورد اختلاف بوده است. در کنفرانس يالتا، قدرتهاي بزرگ که پيروزي را بسيار نزديک مي ديدند، ضمن حل اختلاف هاي خود، توافق هاي کنفرانس دامبارتن اوکس4 را تکميل کرده و به شوراي امنيت در سازمان بين المللي عمومي، حق و تو واگذار کردند و بدين ترتيب سرنوشت جهان را به منافع خود پيوند زدند. 5
در اعلاميه کنفرانس يالتا چنين آمده است. . . ما موافقت کرده ايم که بايد کنفرانسي با شرکت ملل متحد در تاريخ پنجم آوريل 1945 در سانفرانسيسکو تشکيل شود تا منشور اين سازمان را طبق روشهايي که در گفتگوهاي دوستانه ما در دامبارتن اوکس پيشنهاد شده تهيه کند.
کنفرانس سانفرانسيسکو:
اين کنفرانس در پي دعوت نامه هايي که براي ملتهاي درگير جنگ با دولت هاي محور ارسال شد. در شهر سانفرانسيسکو واقع در آمريکا با حضور پنجاه کشور متحد تشکيل شد.
عليرغم توافق هاي قبلي دولت هاي قبلي به ويژه قدرتهاي بزرگ موضوعات مورد بحث آنان در چهار محور تقسيم بندي شد و هريک مورد به عنوان يک کميسيون جداگانه مورد بحث قرار گرفت.
کميسيون اول: به مقاصد عمومي سازمان، اصول و عضويت آن، دبيرخانه و اصلاحات منشور پرداخت.
کميسيون دوم: مامور مطالعه اختيارات و مسئوليت هاي مجمع عمومي شد.
کميسيون سوم: مطالعه درباره ي شوراي امنيت را بعهده گرفت.
کمسيون چهارم: به مطالعه اساسنامه ديوان بين المللي دادگستري پرداخت.
هرچند که در اين کنفرانس ساير کشورها واگذاري حق وتو به پنج عضو دائمي را مغاير با اصل تساوي حاکميت کشورها مورد انتقاد قرار دادند اما سرانجام نمايندگان پنجاه دولت شرکت کننده در کنفرانس در تاريخ 25 ژوئن 1945، به اتفاق آراء منشور ملل متحد را امضا کردند و سازمان ملل متحد را بوجود آوردند.
نخستين شوراي عمومي سازمان ملل متحد با حضور 51 نماينده6 از کشورها در 10 ژانويه 1946 در لندن تشکيل شد و پس از چهار سال يعني 24 اکتبر سال 1349 پس از به اجرا گذاشتن منشور سازمان ملل متحد، اجلاسي در نيويورک و در مقر اصلي سازمان ملل متحد افتتاح شد تا طي مراسمي مقر اصلي سازمان ملل به دنيا معرفي شود.
بنابراين نکته قابل اشاره اينکه منشور سند تشکيل دهنده سازمان ملل متحد است که حقوق و تعهدات کشورهاي عضو را تعيين و ارگانها و شيوه کار ملل متحد را مشخص مي کند.
در هر حال منشور به عنوان معاهده اي بين المللي، اصول عمده روابط بين الملل از برابري حاکميت کشورها گرفته تا جلوگيري از استفاده از زور و روابط بين الملل به هر شيوه مغاير با اهداف ملل متحد را تدوين کرده است.
منشور شامل يک صفحه مقدمه، نوزده فصل و 111 ماده مي باشد. 7
گفتار سوم:
ارکان، و اهداف و اصول سازمان ملل متحد
الف) ارکان سازمان ملل متحد
طبق ماده 7 منشور ملل متحد ارکان اصلي سازمان ملل متحد به شرح ذيل مي باشد:
1- شوراي امنيت
2- مجمع عمومي
3- شوراي اقتصادي و اجتماعي
4- ديوان بين المللي دادگستري
5- دبيرخانه
6- شوراي قيمومت
تمامي ارکان سازمان ملل متحد در مقر ملل متحد در نيويورک قرار دارند، مگر ديوان بين المللي دادگستري که محل آن در شهر لاهه هلند است و موسسان سازمان ملل متحد دستور کار گسترده اي که مستلزم سعي و کوشش بسيار بود براي اين سازمان جهاني جديد تهيه کردند.
ب) اهداف سازمان ملل متحد؛
طبق ماده 1 منشور ملل متحد، سازمان ملل متحد چهار هدف مرتبط به هم را دنبال و در دستور کار و سرلوحه فعاليت هاي خود قرار مي دهد و آن عبارتند از:
1- حفظ صلح و امنيت بين المللي.
2- ايجاد روابط دوستانه ميان ملتها بر اساس رعايت حقوق برابر و خود مختاري مردمان و اتخاذ تدابير لازم به منظور تحکيم صلح بين المللي
3- تحقق همکاري هاي بين المللي در مسايل اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و بشر دوستانه همزمان با ترويج حقوق بشر. 8
4- عمل کردن به عنوان مرکزي براي همسو کردن اقدامات دولتها در دستيابي به اين اهداف مشترک. اعضاي سازمان ملل متحد در تعقيب اهداف و مقاصد مورد اشاره در ماده اول منشور، بر طبق اصول هفتگانه ذيل عمل خواهند کرد. 9
1- سازمان برمبناي اصل تساوي حاكميت كليه اعضاء آن قرار دارد.
2- كليه اعضاء به منظور تضمين حقوق و مزاياي ناشي از عضويت، تعهداتي را كه به موجب اين منشور بر عهده گرفته‌اند با حسن نيت انجام خواهند داد.
3- كليه اعضاء اختلافات بين‌المللي خود را به شيوه هاي مسالمت‌آميز به طريقي كه صلح و امنيت بين‌المللي و عدالت به خطر نيافتد، حل خواهند كرد.
4- كليه اعضاء در روابط بين‌المللي خود از تهديد به زور يا استفاده از آن عليه تماميت ارضي يا استقلال سياسي هر دولتي يا از هر روش ديگري كه با اهداف ملل متحد مباينت داشته باشد خودداري خواهند نمود.
5- كليه اعضاء در هر اقدامي كه سازمان برطبق اين منشور به عمل آورد به سازمان همه گونه مساعدت خواهند كرد و از كمك به هر دولتي كه سازمان ملل متحد عليه آن اقدام احتياطي يا قهري به عمل مي‌آورد خودداري خواهند نمود.
6- دولت هايي كه عضو ملل متحد نيستند تا آنجا كه براي حفظ صلح و امنيت بين‌المللي ضروري است بر طبق اين اصول سازمان از آنها مراقبت نمايد.
7- هيچ يك از مقررات مندرج در اين منشور، ملل متحد را مجاز نمي‌دارد در اموري كه ذاتاً جزو صلاحيت داخلي هر دولتي است دخالت نمايد و اعضاء را نيز ملزم نمي‌كند كه چنين موضوعاتي را تابع مقررات اين منشور قرار دهند.
ج: اصول سازمان ملل متحد؛
1- اصل برابري حاکميت اعضاء
2- اصل حسن نيت در اجراي تعهداتي که کشورهاي عضو به موجب اين منشور به عهده گرفته اند.
3- اصل حل اختلاف بيت المللي به طرق مسالمت آميز 10
4- اصل عدم تهديد به زور يا عدم استعمال آن به هر نحو که با مقاصد ملل متحد مباينت داشته باشد.
5- اصل همراهي و همکاري کشورهاي غير عضو سازمان به اجراي اين اصول
6- اصل حمايت از اقدامات سازمان ملل متحد
7- اصل عدم مداخله در اموري که داتا در صلاحيت ملي کشورهاست. 11
فصل دوم
سازمانهاي بين المللي
گفتار اول:
تاريخچه سازمان هاي بين المللي
داد و ستد و تجارت جهاني و ارتباطات روز افزون بين المللي، علل پيدايش و توسعه سازمان هاي بين المللي بوده است.
مکانيسم هاي ارتباطي و پيشرفت هاي روزافزون ارتباطات و گسترش تجارت جهاني منجر شد تا ايجاد يک سازمان و يا نهادهايي توام با مقررات و ضوايط خاص حاکم بر آن بيش از پيش مورد نياز احساس گردد بعنوان مثال کنسول يکي از نهاد هايي است که مردم يونان و روم باستان به منظور حمايت از منافع شهروندان خود بنادر کشورهاي خارجي که به تجارت مشغول بودند ايجاد گرديد.
به علت عدم مسئوليت سياسي کنسول در خارج از کشور، افراد ديگري بعنوان نماينده سياسي کشور خويش تحت عنوان سفيز به خارج از کشور اعزام شدند.
کنسول و سفير که به آن ديپلماسي دوگانه اطلاق مي گردد از قرن پانزدهم با پيشنهاد حکومت ايتاليا جاي خود را به “سفير ديپلماتيک دائم” داد.
شيوه مبادله سفرا به همراه هيات ديپلماتيک از آن تاريخ به بعد مرسوم شد. اما روابط بين المللي و گسترش و پيچيدگي آن، به مرور زمان ناتواني سفراي دايم را در حل و فصل مسايل و اختلافات جهاني و منطقه اي را بيش از پيش آشکار و اثبات نمود. چرا که در برخي مسائل اختلافات نه تنها دربرگيرنده دو کشور بلکه چندين کشور را نيز شامل مي شد و قطعا حل و فصل اينگونه اختلاف مستلزم مذاکرات چند جانبه اي بود که مي بايستي از طريق کنفرانس هاي بين المللي انجام مي شد. بنابراين، تشکيل کنفرانسهاي بين المللي که متشکل از نمايندگان کشورها بودند، تنها راه دست يابي به حل و فصل مسالمت آميز اختلافات به نظررسيدند که از نيمه قرن نوزدهم گرايش و تمايل کشورها به تشکيل و برگزاري چنين کنفرانسها و تجمعاتي بيشتر و بيشتر شد. 12
نمونه اي از اين تجمعات مي توان به کنفرانس صلح وستفالي اشاره کرد که در سال 1648 تشکيل گرديد و بعنوان يک کنفرانس بين المللي تلقي مي گردد. بعدها در قرن نوزدهم نشستها و کنفرانسهاي متعددي منعقد گرديد که هريک منجر به انعقاد معاهدات گوناگوني منجر شدند. از جمله صلح نامه هايي از طريق کنگره وين در سال 1815 بين کشورهاي اروپايي منعقد گرديد که اين موضوع پس از جنگ هاي ناپلئوني ايجاد گرديد و ديگر مذاکرات صلح پاريس در سال 1918 بود که پس ازپايان جنگ جهاني اول که منجر به انعقاد “معاهدات ورساي” در سال 1919 گرديد.
بنابراين از آنجاييکه مذاکرات ديپلماتيک دو جانبه براي حل و فصل مشکلات و اختلافات منظقه اي و جهاني بسيار نامناسب و ناتوان بوده اند به همين دليل هر گونه قرارداد و پيمان صلحي به دنبال مذاکرات در قالب يک کنفرانس بين المللي منعقد مي شد.13 لازم به ذکر است که واژه “سازمان بين المللي” ظاهرا براي اولين بار در قرن نوزدهم توسط حقوقدان اسکاتلندي “جيمز لوري بر” به کار گرفته شد. 14
گفتار دوم:
مفهوم سازمان هاي بين المللي
امروزه سازمانهاي بين‌المللي در جنبه هاي مختلف روابط بين‌الملل داراي اشتغالات و فعاليتهاي گسترده‌اي مي‌باشند. اين سازمانها در عرصه‌هاي مختلف زندگي بشري وارد شده و حل بسياري از مسائل و معضلات جهاني از اين طريق ميسر شده است. سازمانهاي بين المللي محصول اراده دولتها بوده که براي تحقق اهداف مشترکي بنا نهاده شده‌اند و در کنار دولتها جزء تابعان فعال حقوق بين‌الملل محسوب مي‌شوند و نقش مهمي را در توسعه و تحول حقوق بين‌الملل ايفا مي کنند. بر خلاف دولتها که از صلاحيت عام برخوردارند سازمانهاي بين المللي تابع اصل تخصصي بودن مي‌باشند و اختيارات آنها در حدودي است که به طور صريح يا ضمني از طرف دولتها به آنها اعطا شده است. علي رغم نقش مثبت اين سازمانها در توسعه قواعد بين‌المللي همواره اين امکان وجود دارد که آنها از مسير اصلي خود منحرف شده و موازين بين‌المللي را ناديده بگيرند.
سازمانهاي بين‌المللي هرچند داراي شخصيت حقوقي مستقل از اعضا هستند ولي در نهايت اين دولتهاي عضو هستند که گردانندگان اصلي اين سازمانها محسوب مي‌شوند. ساختار اين سازمانها اغلب به گونه‌اي است که اين اجازه را به دولتهاي عضو مي‌دهد که در برخي موارد اراده خود را بر سازمان تحميل نموده و تصميمات سازمان را در جهت تامين منافع خود هدايت نمايند. اين نوع تحميل اراده در اغلب موارد به نقض موازين بين‌المللي منجر مي‌گردد. در مساله برنامه هسته‌اي ايران نيز که در اين تحقيق مورد بررسي قرار گرفت به روشني مي‌توان اين امر را مشاهده کرد. عملکرد آژانس بين‌المللي انرژي اتمي و شوراي امنيت در اين قضيه نشان داد که صرف تاکيد نظري بر اصل استقلال شخصيت حقوقي سازمان بدون وجود سازوکارهاي مناسب براي محافظت از آن، در عمل نمي‌تواند مانع نفوذ نارواي دول قدرتمند در امور سازمان گرديده و استقلال سازمان را حفظ نمايد.
اصولا براي تجزيه و تحليل هر موضوع حقوقي، ابتدا بايد به تعريف موضوع مبادرت ورزيد و حدود آن را معين نمود. چرا که سازمان بين المللي گاه به عنوان مفهومي کلي به ساختار و سازماندهي جامعه بين المللي دلالت دارد که همواره با موجوديت جامعه بين المللي عجين گشته و جزء لاينفک آن مي باشد15 و گاهي هم معرف نهادي بين المللي است که متولد مي شود. زندگي مي کند و مي ميرد مانند اينکه نوعي تعامل ميان هر دو مفهوم سازمان بين المللي وجود دارد. 16
بنابراين سازمان بين المللي عبارت از اجتماع نهادينه گروهي از کشورهاست که به منظور تحقق هدفهاي معين و مشترک در زمينه هاي مختلف (اقتصادي، سياسي، فرهنگي و غيره) با يکديگر همکاري مي کنند. البته سازمان هاي بين المللي خود نيز مي توانند در زمره موسسان سازمان بين المللي جديدي باشند. مبناي تاسيس هر سازمان بين المللي، “معاهده موسس” است که به منزله اساسنامه آن سازمان است. تابعان فعال حقوق بين الملل، با انعقاد چنين معاهده اي که يک سند چند جانبه بين المللي است تمايل خود را به همکاري منظم در محدوده مشخص ابراز مي دارند. بنابراين معاهدات موسس سازمانهاي بين المللي، همچون ساير معاهدات بين المللي، تابع حقوق معاهدات بين المللي است. 17
با توجه به موارد معنونه به دليل رشد و توسعه سازمان هاي بين المللي، نمي توان تعريفي جامع از سازمانهاي بين المللي که مقبوليت جهاني داشته باشد ارائه داد. اما آنچه به نظر مي رسد اينست که با فائق آمدن بر اختلافات در نحوه ارائه تعريف، به يک اتفاق نظر کلي دست يافت.
به لحاظ تاريخي جايگاه سازمان هاي بين المللي در جامعه بين المللي متاثر از رشد همکاري دولتها با يکديگر و ماهيت مسائلي بوده است که در نتيجه تحولات بين المللي مطرح گشته اند. با وجود اين همکاري ميان دولت ها عامل بلافصل پيدايش سازمان هاي بين المللي نيست.
اقدامات دولتها ابتدا از رهگذر مجاري ديپلماتيک و انعقاد معاهدات بين المللي هماهنگ گرديد و پس از آن براي اصلاح و روزآمد کردن اسناد موجود، تشکيل کنفرانس هاي بين المللي خاص و سپس منظم را در پي داشت و به اين ترتيب زمينه ايجاد و سازمانهاي بين المللي اوليه در قالب کميسيون هاي رودخانه اي و اتحاديه هاي عمومي بين المللي فراهم شد. 18
بر اين اساس از ابتداي قرن نوزدهم دولت ها به يکديگر نزديکتر شدند و در نتيجه روابط بين المللي دوام و قوام بيشتري يافت. به همين دليل، دولتها براي حل مسائل روزمره خود سازمان هايي بنيان گذاشتند و در آن ها با يکديگر به همکاري پرداختند. البته اين احتمال وجود دارد که انديشه سازمان هاي بين المللي از زمان ظهور نخستين حکومتها مطرح بوده است اما سازمانهاي بين المللي در مفهوم امروزين قبل از قرن نوزدهم ميلادي وجود نداشته است و يکي از دلايل اين امر آن است که قبل از قرن نوزدهم سيستم بين المللي، متشکل از دولتهاي داراي ثبات و استواري کافي نبود که بتواند همکاري بين المللي ميان دولتها را به عنوان شرط ضروري ايجاد يک سازمان بين المللي به ارمغان آوَرَد. لذا با امضاي معاهدات وستفالي در سال 1648 ميلادي زمينه تشکيل کنگره ها و کنفرانس هاي بين المللي فراهم آمد ليکن هنوز تا نهادين شدن همکاري هاي بين المللي فاصله بسيار بود.
در هر حال سازمانهاي بين المللي را نمي توان صرفا به عنوان ابزار و وسيله همکاري قلمداد نمود. سازمان ها در عرصه روابط بين المللي به تدريج از حيات مستقل برخوردار شدند و موقعيت خود را به عنوان عنصر ضروري حيات بين المللي تثبيت نمودند، تا آنجا که ديوان بين المللي دادگستري در سال 1949 در راي مشورتي خود جهت فراهم ساختن زمينه حضور فعال تر و موثر تر سازمان هاي بين المللي در حوزه روابط بين المللي ابراز داشت که نوع و ماهيت تابعان هر نظام حقوقي متاثر از نيازهاي هر جامعه است. بر همين اساس سازمان هاي بين المللي به تدريج به عنوان ستون نظام حقوقي بين المللي جلوه گر شدند و جامعه بين المللي دولتها بر مشارکت آن ها در فرآيندهاي سياسي و حقوقي بين المللي گردن نهادند. 19
گفتار سوم:
ويژگي ها و خصوصيات کلي سازمان هاي بين المللي
سازمان هاي بين المللي داراي ويژگي هاي عام و مشترک هستند و افزون بر آن هر گروهي و يا هر يک از آنها نيز داراي ويژگي هاي خاص و مخصوص به خود است.
خصوصيات عام و مشترک سازمان هاي بين المللي عبارتند از:
دارا بودن استقلال و شخصيت حقوقي بين المللي، جدا و مستقل از کشورهاي عضو، دائمي بودن يا دارا بودن دوام و استمرار و داشتن تشکيلات و ارکان منظم. 20
با اين حال مي توان سازمان هاي بين المللي را اينگونه تعريف کرد که:
سازمان هاي بين المللي به تجمعي از دولتها اطلاق مي شود که بر اساس يک سند تاسيس (معاهده) تشکيل مي شود و اعضاء آن اهداف مشترکي را در چارچوب نهادها و کارگزاري هاي ويژه با فعاليت مستمر و مداوم دنبال مي کنند.
با بيان اين تعريف ويژگي هاي سازمان هاي بين المللي را مي توان اينگونه بر شمرد؛
1- سازمان بين المللي از اجتماع دولتها تشکيل مي شود.
2- سازمان بين المللي بر اساس يک سند تاسيس ايجاد مي شود.
3- اعضاي سازمان اهداف مشترکي را دنبال مي کنند.
4- فعاليت سازمان در چارچوب ارکان و کارگزاري هاي خاص صورت مي گيرد.
5- فعاليت سازمان مستمر و مداوم است. 21
الف- اجتماع دولتها
سازمان بين المللي اصولا از اجتماع دولت هايي تشکيل مي گردد که سند تاسيس سازمان را تصويب کرده اند. هريک از دولتهاي عضو با اعزام نمايندگاني به سازمان از مواضع و منافع خود دفاع مي کنند.
هرچند اعضاي تشکيل دهنده سازمان هاي بين المللي معمولا از دولتها هستند، ليکن مي توان شاهد سازمان هايي با موجوديت هاي غير دولتي نيز بود.
– مثلا طبق اساسنامه سازمان بين المللي کار، علاوه بر نمايندگان دولت ها، نمايندگان اتحاديه هاي کارگران و کارفرمايان مي توانند در مذاکرات شرکت و در اتخاذ تصميم سهيم باشند.
– و يا قضات ديوان بين المللي دادگستري (لاهه) نماينده دولت متبوع خود به شمار نمي آيند و با حفظ استقلال راي، از مواضع حقوقي خود دفاع مي کنند، حتي اگر بر خلاف مواضع دولت متبوع شان باشد.
– اعضاي برخي از سازمان ها، نمايندگان دولت نبوده، بلکه نماينده (مردم) هستند؛ مانند نمايندگان پارلمان اروپا
ب- تصويب سند تاسيس:
لازمه تشکيل يک سازمان بين المللي، علاوه بر اجتماع دولتها، تصويب سند تاسيس تحت هر نام توسط اعضاء است(ميثاق،منشور، اساسنامه و غيره). هرگونه تجمع دولتها بدون تصويب سند تاسيس نمي تواند منجر به تشکيل يک سازمان بين المللي شود، در غير اين صورت تجمع گروهي از دولتها بدون تصويب اساسنامه نظير کنفرانس هاي بين المللي خواهد بود که براي مدت معين و موضوع مشخص تشکيل و پس از تبادل نظر شرکت کنندگان خاتمه مي يابد.
تصويب سند تاسيس منجر به دو امر مي شود:
1- اعلام موجوديت سازمان
2- احراز شخصيت حقوقي و بين المللي
1- اعلام موجوديت سازمان
تاسيس سازمان هاي بين المللي ضرورتا در پي انعقاد معاهدات چندجانبه صورت مي گيرد به طوري که مي توان گفت”حقوق معاهدات” بخش مهمي از حقوق سازمان هاي بين المللي را تشکيل مي دهد لذا تصويب سند تاسيس از ضروريات اوليه تشکيل سازمان هاي بين المللي است و بدون تصويب، سند تاسيس لازم الاجرا نخواهد بود. 22
البته نحوه تصويب سند تاسيس در هريک سازمان هاي بين المللي متفاوت است. در برخي از سازمانها، سند تاسيس با تصويب تعداد محدودي از دولتها، يا با اکثريت دولتها و يا با تصويب کليه دولتها لازم الاجرا مي شود. در مواردي نيز با تصويب چند کشور خاص همراه با اکثريت دولتها لازم الاجرا مي شود. 23
منشور سازمان ملل شرط لازم الاجرا شدن منشور را تصويب کليه اعضاي دايمي شوراي امنيت (کشورهاي خاص) و اکثريت دولت ها مي داند. 24
– يکي ديگر از سازمان هايي که شيوه کشورهاي خاص را اتخاذ کرده، آژانس بين المللي انرژي اتمي است که شرط لازم الاجرا شدن اساسنامه را به تصويب تعداد محدودي از دولتها به ويژه برخي از دولتهاي خاص (دولت هاي هسته اي) مي داند. 25
2- احراز شخصيت حقوقي و بين المللي:
تصويب اساسنامه به سازمان بين المللي شخصيت حقوقي بخشيده و آن را از حقوق و تکاليف خاصي برخوردار مي کند. شخصيت حقوقي به سازمان ها استقلال داده و آن ها را از دولت هاي بوجود آورنده آن متمايز مي سازد.
سازمان هاي بين المللي در قبال اعمال و اقدامات خود مسئول و از لحاظ بودجه، اموال، کارکنان و غيره از دولت هاي عضو مستقل مي باشند. 26
گفتار چهارم:
عضويت در سازمان هاي بين المللي
حق عضويت در سازمان هاي بين المللي اصولا به دولتها تعلق دارد و ساير موجوديت ها از چنين حقي به طور استثنايي و ناقص استفاده مي کنند. موجوديت هايي چون”نهضت هاي آزادي بخش” مي توانند از حق عضويت محدود برخوردار شوند.
اين موجوديت ها با انعقاد موافقت نامه اي به نام “موافقت نامه مشارکت” به عضويت ناظر يک سازمان بين المللي در مي آيند. اعضاي ناظر يک سازمان بين المللي صرفا حق مشارکت در مذاکرات مطرح شده در سازمان را داشته و داراي حق شرکت در راي گيري نيستند.
اعضاي ناظر مي توانند در مواردي “دولت ها” باشند، بعنوان مثال: دولت سوئيس تا پيش از عضويت در سازمان ملل متحد به عنوان “عضو ناظر” پذيرفته شده بود. 27 علاوه بر دولتهاي فوق، سازمان هاي بين المللي متعددي به عنوان عضو ناظر در سازمان ملل متحد شناخته مي شوند؛ مانند: شوراي اروپا، اينترپل(پليس بين لملل)، سازمان دولت هاي آمريکايي، ديوان دائمي داوري، بانک توسعه آفريقايي و. . . که برخي از اين سازمان ها داراي جايگاه دائمي در سازمان ملل و در جلسات و گروه هاي کاري سازمان مذکور شرکت مي کنند. 28
عضويت در سازمان هاي بين المللي مي تواند بدون قيد و شرط باشد و يا در برخي موارد احراز برخي شرايط مي تواند ضروري و



قیمت: تومان

Author: 92

دیدگاهتان را بنویسید